Fotograferen is best eng, helemaal als je met mensen van doen hebt. Hoe vaak denk je wel niet, was ik maar dichterbij gaan staan.. Had ik maar.. In principe heb je natuurlijk zoomlenzen, kun je dichtbij komen zonder het daadwerkelijk te moeten doen. Maar ergens natuurlijk zot. Loop gewoon op je onderwerp af, kadreer zoals het hoort en maak die foto.
Ga af en toe ook eens door de knieen, of voor mij part op de grond liggen. Pak een stoel erbij waar je op klimt. Maak eens wat anders dan anders.
Ik gebruikte eerst gewoon stof, mijn muur is al wit dus de lap stof kon dan mooi op de grond. Alleen wat een werk om iedere keer de overgang tussen muur en vloer weg te werken.. Op een gegeven moment ben ik de stof gaan ophangen en liet hem dan over de vloer heen lopen om zo een naadloze overgang te krijgen. Nadeel dan is dat als je model beweegt, dat je stof dan meebeweegt.
Je hebt dan twee opties; foto achtergrond papier (wat kan scheuren en vies word), of gewoon een stuk vinyl halen bij je vloerenboer. Een stuk van 2 bij 4 meter kost dan 80 euro en je kunt het gewoon schoonmaken! Echt ideaal!
Tijdens een shoot met Irene, zelf fotograaf en filmmaakster, heb ik voor het eerst gewerkt met studioflitsers. Dat was op een vrijdag, zaterdag heb ik mijn set gekocht.. Het licht is zoveel beter dan wat ik daarvoor had. Ik had namelijk twee 250 watt lampen die constant aan het branden zijn. Op zich niet verkeerd, maar o zo warm. Zeker niet prettig voor het model en eigenlijk ook niet voor de fotograaf.
Daarnaast waren de foto’s niet mooi, of in ieder geval niet mooi genoeg. Het kon scherper en soms wil je gewoon geen 250 watt licht op het model. Inmiddels kan ik niet meer zonder mijn flitsset. De foto’s zijn zoveel beter nu, scherper en beter belicht. Ik kan nu ook spelen met licht, dimmen, filters etc. Ik moet nog wel het een en ander leren, maar ik kom daar wel. Soms heb je niet meer nodig dan wat licht om een foto te maken, soms helpt het toch echt wel om wat te investeren in goede apparatuur.
Een nieuw idee, not a model. Ik ben natuurlijk geen model er is een goede reden dat ik achter de camera sta in plaats van daarvoor. Ik ben gelukkig niet bang voor camera’s, het trekt me alleen niet. Gister was ik aan het spelen met een nieuw masker die ik gekocht had, een gasmasker. Wilde ik al langer hebben, weet overigens niet waarom. Nu maar besloten om maskers te gaan sparen. Maskers intrigeren mij, je kunt je eigen erachter verbergen. Anders zijn dan je bent of je eigen eens zijn zonder dat men over jou kan oordelen.
Ik verberg me niet achter maskers, ik ben wie ik ben. Maar ergens hebben ze iets met mij, die maskers. Vandaar dus een nieuwe serie: not a model, I’m not a model, that’s why I wear a mask.
